پیتزا ایتالیایی یا آمریکایی؟ کدام سبک در لاهیجان طرفدار بیشتری دارد؟

فکر کن خسته وکوفته از پله های استخر لاهیجان اومدی پایین، یا بعد از یه پاساژگردی حسابی توی شیشه گران، شکمت داره با صدای بلند پیانو می زنه! یهو بوی نونِ برشته و سیر و ریحون می پیچه زیر بینیت. اونجاست که عقل از سرت می پره و فقط یه تصویر جلوی چشماته: یه دایره ی خوشمزه که روش چشمه های پنیر داره قل قل می کنه. اما استپ! صبر کن! همین جا یه دوراهی بزرگ وجود داره که می تونه شبِت رو بسازه یا خرابش کنه: پیتزا ایتالیاییِ کلاسیک و ظریف، یا پیتزا آمریکاییِ وحشی و پرملات؟ کدومش قراره لقب بهترین پیتزا لاهیجان رو توی دل تو به دست بیاره؟ امروز قراره بریم تو دلِ تنور و یه بار برای همیشه تکلیف این دو تا رقیب سرسخت رو مشخص کنیم.

۱. مگه پیتزا با پیتزا فرق داره؟ (داستان از کجا شروع شد)؟

ببین رفیق، اگه فکر می کنی پیتزا فقط نونه و رب و کالباس، سخت در اشتباهی! پیتزا یه فرهنگه. ایتالیایی ها می گن پیتزا باید مثل یه غزلِ کوتاه باشه؛ ساده، عمیق و اصیل. اونا یه خمیر نازک دارن که وقتی گاز می زنی، صدای خش خشش تا سه تا میز اون ورتر بره. اما آمریکایی ها؟ اونا می گن پیتزا باید مثل یه رمان جنایی باشه! پر از اتفاق، سنگین، و با پایانی که تا چند ساعت نتونی از جات بلند شی.

توی لاهیجان هم که ماشاالله شکم گردی حرف اول رو می زنه، رستوران دارها افتادن تو رقابت. هر کی می خواد ثابت کنه که بهترین پیتزا لاهیجان رو اون می زنه. اما واقعیت اینه که ذائقه ما ایرانی ها یه جوریه که بین این دو تا گیر کردیم. گاهی دلمون اون تردیِ ایتالیایی رو می خواد، گاهی هم اون کش  اومدنِ بی انتهای پنیر آمریکایی رو!

۲. خمیر پیتزا؛ نازکِ دلربا یا ضخیمِ باوفا؟

بیا اول تکلیفِ زیربنای پیتزا رو روشن کنیم. اگه آشپز باشی می دونی چی می گم، اگه هم فقط خورنده ای، اینو گوش کن:

• خمیر ایتالیایی (Thin Crust): این خمیر با آرد مخصوص (معمولاً آرد ۰۰) درست می شه. استراحتش زیاده و وقتی میره تو فر سنگی، تو چند ثانیه پف می کنه و برشته می شه. توی لاهیجان، جوون ترهایی که دنبال طعم های مدرن هستن، این سبک رو می پسندن. چون سنگین نیست و بعدش می تونی راحت یه دوری دور استخر بزنی!
• خمیر آمریکایی

برای پیدا کردن بهترین پیتزا لاهیجان، اول باید ببینی امروز توی کدوم مود (Mood) هستی؟ مودِ ظرافت یا مودِ انفجار؟

۳. مواد اولیه؛ نبردِ ریحان و پپرونی!

توی سبک ایتالیایی، پیتزا مارگاریتا پادشاهه. فقط گوجه، موتزارلای تازه، روغن زیتون و ریحون. همین! اونا می گن باید طعم تک تک مواد رو حس کنی. اما توی سبک آمریکایی، پیتزا یعنی "هر چی داری بریز رو خمیر!" از پپرونی و سوسیس شکاری گرفته تا ذرت و فلفل دلمه و قارچ.

لاهیجانی های اصیل که ذائقه شون با سبزی های معطر محلی گره خورده، خیلی خوب می فهمن مواد تازه یعنی چی. پس رستورانی که می خواد ادعا کنه بهترین پیتزا لاهیجان رو داره، حق نداره از کالباسِ ارزون یا پنیرِ فیک استفاده کنه. اینجا چشم ها و زبان ها خیلی تیزه!

♦️وقتی پیتزا کافی نیست، نوبتِ اسمش برگره!

وسط این همه بحث پیتزایی، یهو یادت می افته که اصلاً شاید هوس یه چیز گوشتی تر کردی! ببین، اگه دنبال یه برگری می گردی که لبه هاش روی گریل قشنگ سیاه و ترد شده باشه و وقتی گاز می زنی آبِ گوشت راه بیفته، باید دنبال بهترین اسمش برگر لاهیجان بگردی. ما در کاژه نو، همون وسواسی که روی پیتزا داریم رو روی اسمش برگرها هم پیاده کردیم. یه برگرِ واقعی که نه با نونِ خمیری، بلکه با عشق و حرارتِ بالا درست شده.

۴. سس گوجه؛ امضای پنهانِ سرآشپز

خیلی ها فکر می کنن سس پیتزا همون سس قرمزیه که رو میز هست. نه داداش! سس پیتزا روحِ غذاست.

• در سبک ایتالیایی، سس فقط گوجه ی پوست کنده و میکس شده ست با کمی نمک و سیر.
• در سبک آمریکایی، سس پر از ادویه ست؛ آویشن، پودر پیاز، فلفل قرمز و کلی چیز دیگه.

اگه یه پیتزا خوردی و تا چند ساعت مزه ش زیر زبونت بود، بدون اون رستوران فرمولِ مخفیِ سسش رو پیدا کرده و احتمالاً همون جا بهترین پیتزا لاهیجان رو پیدا کردی.

۵. چرا گردشگرها در لاهیجان دنبال پیتزا می گردن؟

شاید بگی خب لاهیجان که کباب ترش داره، چرا پیتزا؟ نکته اینجاست که بعد از چند روز خوردن غذاهای چرب و سنگینِ محلی، یهو دلت تنوع می خواد. گردشگری که خسته از تماشای شیطان کوه برگشته، دنبال یه فضای دنج می گرده که بشینه و یه پیتزای سبک با یه نوشیدنی خنک بخوره.

رستوران گردی در لاهیجان یعنی همین؛ یعنی بتونی هم کبابِ مشتی بخوری و هم دسترسی داشته باشی به بهترین پیتزا لاهیجان با استانداردهای جهانی.

 شام زیرِ ستاره ها؛ رویای فضای باز لاهیجان

خوردن پیتزا یه لذته، اما خوردنش توی هوای آزاد و زیر آسمونِ لاهیجان یه لذتِ دیگه! اگه خسته شدی از دیوارهای بسته و دنبال بهترین کافه رستوران با فضای باز لاهیجان می گردی، کاژه نو دقیقاً همون جاییه که رویاهات به واقعیت تبدیل می شه. یه فضای شیک، تراسی دل باز و پیتزاهایی که داغِ داغ از تنور میان بیرون و با خنکای نسیمِ گیلان ترکیب می شن. برای رزرو میز در [دنج ترین فضای باز لاهیجان، کلیک کن]

راه های ارتباط کافه رستوران کاژه نو:

تلفن ثابت : ۰۹۱۲۷۶۶۸۹۶۹  موبایل : ۰۹۱۲۷۶۶۸۹۶۹

ساعت کاری: 12:00 - 24:00

آدرس: لاهیجان، بازار امام رضا، بین گلستان ۲۱ و ۲۹

۶. بخش آموزشی: چطور مثل یه حرفه ای پیتزا بخوریم؟

آشپزهای عزیز و شکم گردهای حرفه ای، گوش کنید:

1. پیتزا ایتالیایی رو نباید با چاقو چنگال خورد! اونو باید لوله کنی یا مثلثی بگیری دستت و نوش جان کنی.
2. پیتزا رو داغ بخورید: پنیری که سرد بشه، دیگه اون پنیری نیست که لیاقتش رو دارید

۷. سوالات متداول - اونایی که همیشه می پرسید!

• واقعاً بهترین پیتزا لاهیجان کجاست؟ راستش "بهترین" یه چیز سلیقه ایه، اما اگه دنبال کیفیت مواد اولیه، پخت حرفه ای و فضای عالی هستید، کاژه نو همیشه توی لیستِ برترین هاست.
• پیتزا ایتالیایی سیرمون می کنه؟ اگه یه نفر هستید، یه پیتزای تک نفره ایتالیایی کاملاً اوکیه. اما اگه خیلی گرسنه اید، شاید بهتره در کنارش یه سالاد سزار یا سیب زمینی مخصوص هم سفارش بدید.
• کدوم پیتزا برای بچه ها بهتره؟